środa, 15 grudnia 2010

Amenouzume



-Nigdy cię nie zapuszczę- mówi, troszkę koślawiąc polską mowę malutka dziewczynka do swojego misia. Czy można jej wierzyć, choć czyste dobre serduszko wierzy w to najszczerzej?

Temat może wydawać się dość dziwny, ale z pewnością zaciekawiający. Organizatorzy tego wydarzenia kulturalnego stawiają sobie za zadanie, pracę z dziećmi i młodzieżą pochodzącym z rodzin dysfunkcyjnych. Projekt ten powtarzany jest co rok i jak co rok uczestniczą w nim dzieci skupione w ogniskach tanecznych, prezentując różne rodzaje tańca.

Sama możliwość występu na prawdziwej scenie daje tym młodym ludziom wiele frajdy i satysfakcji, a do projektu podchodzą z wielkim zaangażowaniem, powagą i solidnością.
Osobiście byłam na wszystkich spektaklach zorganizowanych przez fundację Amenouzme i z cała odpowiedzialnością mogę powiedzieć, ze każdy z nich odniósł sukces.

W ramach programu „Taniec- Pasja świata- Przenikanie Kultur” zrealizowany zostaje spektakl „ Nigdy cię nie zapuszczę”. W nim to wraz z młodzieżą, o której jest właśnie mowa, a która jest tu najważniejsza, wystąpią uczennice profesjonalnej Krakowskiej Akademii Tańca . Będzie to ukoronowanie całości projektu, na który składały się różne formy aktywności tanecznej: warsztaty taneczne, pokazy tańca, wieczory taneczne.

„Dzieciństwo i dorosłość. Beztroska, zabawa, uczucia, decyzje, problemy, walka. Granica nie jest wyraźna, a konieczność czasami psuje naturalny porządek rzeczy. A może to tylko kwestia perspektywy? Przedstawiona historia zaznacza pewne tematy, wiele pozostawiając w niedopowiedzeniach, a kluczem do ich interpretacji jest wyobraźnia widza.”

Zapraszam serdecznie wszystkich:
22.12.2010
Nowohuckie Centrum Kultury
Godzina 12 i 17
Organizator:
Fundacja Amenouzume

16 komentarzy:

  1. Bardzo ciekawa inicjatywa, wiem jak bardzo tym dzieciom potrzebna.Pozdrawiam serdecznie.

    OdpowiedzUsuń
  2. Ale Wam fajnie :) Pozdrawiam :)

    OdpowiedzUsuń
  3. To bardzo dobra inicjatywa. Taka... przyjazna?
    Pozdrawiam:)

    OdpowiedzUsuń
  4. Szkoda, że mieszkam teraz taaaak daleko od Krakowa, na drugim końcu Polski. :-(. To jest minus naszej przeprowadzki. Brakuje mi bliskości do naszego magicznego miasta, bliskości do gór. Ale wszędzie można stworzyć dom, a Kraków chcemy odwiedzić w następne wakacje, aż się nico urządzimy i staniemy na nogi. Czeka nas gigantyczny remont wielkiego domu.
    Tęsknimy. W Krakowie tyle się dzieje...
    Ściskam. :)

    OdpowiedzUsuń
  5. aro 49

    W wyszukiwarkę
    Blog Roku 2010
    jeśli wpiszemy
    w okienko
    Szukaj bloga:

    cosiedziwisz.blogspot.com

    to wyszukiwarka
    znajdzie nam blog
    \"Co się dziwisz?\"
    jako zgłoszony do konkursu.

    Klikając na dolny link

    cosiedziwisz.blogspot.com

    zobaczymy obok blogu:

    w jakiej kategorii
    ten blog bierze udział

    i jurora w kategorii Kultura,
    którym jest
    moja ulubiona osobistość
    i wielka osobowość

    Jerzy Stuhr.

    OdpowiedzUsuń
  6. aro 49

    Moniko,
    dziękuję, za serdeczne zaproszenie. :)
    Jeśli Ty na spektakl zapraszasz, to
    na pewno będzie to przedstawienie
    niosące:
    przeżycie artystyczne, dobrą zabawę
    i być może… wzruszenie?
    Moniko,
    o której godzinie będzie łatwiej wejść na to przedstawienie?,
    i
    czy nie trzeba wcześniej zarezerwować biletów lub wejściówek?

    OdpowiedzUsuń
  7. Gabraja- żebyś widziała z jaką pasją podchodzą te dzieci do tańca. Potrafią się tak niesamowicie zapamiętać. :)

    Margo- oj fajnie, fajnie :D

    Nivejko-
    w projekcie pokazane są dwa światy- świat profesjonalnego tańca, wysokiej higieny i kultury tanecznej oraz pełen spontaniczności i radości taniec amatorów. To bardzo ciekawy projekt.

    Jolu-

    z niedowierzaniem słyszę o kolejnej przeprowadzce. Nawet nie wiem w której stronie Polski mam Cię szukać.
    No i zdrowie- chyba muszę dostać jakiegoś mailika od Ciebie ;*

    Aro, widzę, że już wszystko wiesz :D

    OdpowiedzUsuń
  8. Bonjour Mota,
    Je vous remercie pour votre visite ainsi que pour votre commentaire. Vous êtes toujours la bienvenue!
    Amicalement,
    Kenza

    OdpowiedzUsuń
  9. dzieckto to tez czlowiek , ma swoje mysli i odczucia , to piekne ze maja taka szanse wykazania sie :)

    OdpowiedzUsuń
  10. To wspaniala rzecz... raz tez mialam okazje byc na przedstawieniu w teatrze zorganizowanym z pomoca innych osob dla takich wlasnie dzieci, to bylo swietne przedstawienie a oni mieli z tego wiele radosci i przyjemnosci...!

    Pozdrawiam Cie cieplo. M

    OdpowiedzUsuń
  11. Widziałam próby- naprawdę warto to zobaczyć. Jest zdecydowanie lepszy niż przed rokiem.

    OdpowiedzUsuń
  12. Brzmi świetnie, bardzo cenię dobry taniec i muzykę i chętnie bym poszła, gdyby nie fakt, że do Krakowa mam daleko, a w tym terminie będę jeszcze dalej!
    Mam nadzieję, że przedstawienie będzie udane :)
    Pozdrowienia świąteczne!!!

    OdpowiedzUsuń
  13. Świetna sprawa, dobrze, ze są ludzie, którym zależy na niewinnych niczemu dzieciakach!

    OdpowiedzUsuń
  14. Wspaniały projekt. Fajnie, że Domi będzie mogła wziąć w nim udział. Jakbyś miała filmik z występu, to koniecznie daj znać. ściskam :)

    OdpowiedzUsuń
  15. Tak dawno mnie nie było w Twoim Moniko saloniku...a tu się dzieje, jak zwykle ciekawie. Myślę, że dla dzieci to rzeczywiście frajda i wielkie przeżycie, wspaniała inicjatywa dla rozwoju dziecięcych talentów.
    Monisiu ponieważ już prawie zaczyna się Wigilia i nadchodzą święta składam Ci najserdeczniejsze życzenia Wesołych Świąt i wszelkiej pomyślności w Nowym Roku. Moc serdeczności i uścisków, do zobaczenia po świętach.

    OdpowiedzUsuń